หลอดนิทินอล

เนื่องจากนิทินอลมีราคาแพงกว่าเหล็กกล้าไร้สนิมมาก และยากต่อการแปรรูป ขึ้นรูป และเชื่อมต่อ จึงจะใช้เฉพาะเมื่อตัวเลือกอื่นล้มเหลวเท่านั้น ในกรณีนี้ เช่น ในอุปกรณ์ดึงนิ่วในระบบทางเดินปัสสาวะ

แม้ว่าจะมีการประดิษฐ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2502 แต่ก็ต้องใช้เวลาหลายปีกว่าที่ Nitinol จะมีจำหน่ายในท้องตลาด เหตุผลส่วนหนึ่งก็คือต้องมีการควบคุมในระดับสูงเพื่อสร้างโลหะผสม การถลุงอาร์คสุญญากาศใช้เพื่อรวมไทเทเนียมและนิกเกิล ซึ่งเป็นกระบวนการที่มีต้นทุนการดำเนินงานสูง

เครื่องยนต์ลวดนิทินอลมีประสิทธิภาพดีที่สุดประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์ในการเปลี่ยนพลังงานความร้อนเป็นพลังงานกล ก็สามารถวิ่งหนีความแตกต่างทางความร้อนได้ต่ำแต่พลังงานที่ผลิตออกมาให้เกิดประโยชน์จริงๆ นั้นแทบจะไม่มีอะไรเลย. และพวกเขาไม่ได้ขยายขนาดให้ดี

นิทินอล (โลหะผสมนิกเกิล-ไทเทเนียม) มีค่าการนำไฟฟ้าที่ดีและมีความเข้ากันได้ทางชีวภาพกับเนื้อเยื่อและแบคทีเรียของมนุษย์ ดังนั้นจึงสามารถใช้เป็นวัสดุแอโนดในระบบชีวไฟฟ้าเคมีได้อย่างมีประสิทธิภาพ